چند روزه مناظره های انتخاباتی شروع شده و برخلاف گدشته که رجال سیاسی تمایل داشتند حریم خصوصی شان حفظ شه و اطلاعات محرمانه و شخصی شون دست عموم ملت نیفته, این 4 نامزد دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری کشور دست به افشاگری های اساسی زدند که معلوم نیست آخرش به کجا ختم شه. انگار که احساس خطری برای کشور نمی کنند و فقط می خواهند به قدرت برسند.

مردم سال ها با این پنهان کاری ها زندگی کردند و به این نحوه زندگی عادت کردند و به نوعی بی تفاوتی درباره مسایل سیاسی کشور رسیدند. اما حالا با این افشاگری ها چه کنند؟ کاری می توانند کنند؟ حرفی می تونند بزنند؟ یا حتی فقط از آنجاییکه دسترسی به اطلاعات حقشونه می توانند به اطلاعاتی که این عزیزان ارائه می کنند, دسترسی پیدا کنند تا خودشان صحت موضوع را دریابند؟

این نامزد به اون یکی تهمت میزنه اون یکی به دیگری . واقعا کدوم راست می گن ؟

از آنجاییکه بحث روابط عمومی و ارتباطات در این روزها خیلی مورد توجه این آقایون قرار گرفته, هر کدام مشاور رسانه ای دارند که آنها را راهنمایی می کنند تا جلوی دوربین چجوری رفتار کنند, چی بگویند؟ و . . . خداروشکر آنقدر هم توصیه هاشون کارسازه که آقایون چنان دروغ می گویند آدم نمیدونه دم خروس رو باور کنه یا قسم روباهو. . .