تبليغاتX
آیدا: درخت و خنجر و خاطره!

سه شنبه نوزدهم آبان 1388

یکی می پرسه؟ اندوه تو از چیست؟

 

سبب ساز سکوت مبهمت کیست؟

 

برایش صادقانه می نویسم :

 

برای آنکه باید باشد و نیست....

          

 

 

اگر انسانها بدانند با هم بودنشان محدود است،

 

محبتشان به هم نامحدود می شود.

 

نوشته شده توسط آيدا امير اصلاني در 22:42 |  لینک ثابت   • 

یکشنبه دهم آبان 1388

هالووین در کاخ سفید

دیشب هالووین بود. هالووین یکی از جشنهای سنتی مغرب‌زمین است که مراسم آن در شب ۳۱ اکتبر برگزار می‌شود. در آن شب معمولاً کودکان لباس‌های عجیب و غیرمرسوم میپوشند و برای جمع‌آوری نبات و آجیل به در خانه دیگران می‌روند. جشن هالووین بیشتر در کشورهای آمریکا، ایرلند، اسکاتلند و کانادا مرسوم است. این جشن را مهاجران ایرلندی و اسکاتلندی در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند.

یکی از نمادهای هالووین یک کدوتنبل توخالی است که برای آن دهان و چشم به صورتی ترسناک درآورده شده و با روشن کردن شمع در درون کدوتنبل به آن جلوه‌ای ترسناک داده می‌شود.

President Barack Obama and first lady Michelle Obama hand out ...

دیشب پرزیدنت اوباما و همسرش از 2000 کودکی که به کاخ سفید مراجعه کرده بودند، با کیک ها و شیرینی ها آجیل های مختلف  که سر آشپز کاخ سفید تهیه کرده بود، پذیرایی کردند. کودکان هم لباس های پریان دریایی، دزدان دریایی، حیوانات مختلف را پوشیده بودند. در این مراسم اوباما در حدود نیم ساعت با شیرینی از  کودکان 6 تا 14 ساله پذیرایی کرد.

گفتنی است این اولین شب هالووین در کاخ سفید برای دختران اوباما بود. البته اوباما اولین رییس جمهوری نیست که این مراسم را در کاخ سفید برگزار می کند، بلکه پیش از آن بوش در سال 1989 به همراه همسرش از 500 کودک پذیرایی کرده بود.
نوشته شده توسط آيدا امير اصلاني در 9:32 |  لینک ثابت   • 

شنبه دوم آبان 1388

روزنامه نگاران با فشار روانی پس از سوانح چگونه برخورد می کنند؟

روزنامه نگارانی که در معرض حوادث خشونت آمیز یا سوانح طبیعی قرار می گیرند به طور عمومی دچار فشار روانی پس از سوانح می شوند. علایم این اختلال روانی معمولا شامل بی قراری، بدخوابی و دیدن کابوس، فراموشی و افسردگی است.

بیشتر از روزنامه نگاران از بیم از دست دادن شغل خود ترجیح می دهند درباره این موضع صحبت نکنند زیرا از این می ترسند که توانایی آنها زیر سوال برود. علاوه بر این در بسیاری از کشورها، صحبت کردن درباره اختلالات روانی باعث سرشکستگی است.

اگر شما روزنامه نگاری هستید که شرایط مشابهی را تجربه کرده است، برای ما تعریف کنید که برای فایق آمدن بر مشکلات روانی و اختلالات ناشی از سوانح چه کارهایی انجام داده اید؟ چه توصیه ای برای سایر همکاران خود دارید؟‌ به نظر شما سازمان های خبری برای کمک به روزنامه نگاران آسیب دیده چه باید بکنند؟

منبع: آی جی نت

نوشته شده توسط آيدا امير اصلاني در 22:49 |  لینک ثابت   •