به عقیده گیوتین، سر آدم زیادی است.

به یاد ندارم نابینایی به من تنه زده باشد.

قلبم پرجمعیت ترین شهر دنیاست.

زندگی بدون آب از گلوی ماهی پایین نمی‌رود.

باغبان وقتی دید باران قبول زحمت کرده، به آبپاش مرخصی داد.

فواره و قوه جاذبه از سر به سر گذاشتن هم سیر نمی‌شوند.

برای مردن عمری فرصت دارم.

در خشکسالی آب از آب تکان نمی‌خورد.

گل آفتابگردان در روزهای ابری احساس بلاتکلیفی می‌کند.

اگر خودم هم مثل ساعتم جلو رفته بودم، حالا به همه جا رسیده بودم.

پرگاری که اختلال حواس پیدا می‌کند، بیضی ترسیم می‌کند.

با اینکه گل‌های قالی خار ندارند، مردم با کفش روی آن پا می‌گذارند.

هر درخت پیر، صندلی جوانی می‌تواند باشد.

برای اینکه پشه‌ها کاملا ناامید نشوند، دستم را از پشه بند بیرون می‌گذارم.

گربه بیش از دیگران در فکر آزادی پرنده محبوس است.

غم، کلکسیون خنده‌ام را به سرقت برد.

برای آنکه نسلم منقرض نشود، جلوی آینه می‌ایستم.

افرادی که فکرشان سیاه است، مویشان زودتر سپید می‌شود.

بدن شب را با چراغ قوه زخمی کردم.

خودنویسم را از واژه پر می‌کنم.

شیشه عمر ماهی همان تنگش است.

هیچ جنایتکاری به اندازه قلبم با خون سروکار ندارد.

پرنده وقتی اسیر می‌شود، فکرش پرواز می‌کند.

درخت سیگار برگ می‌کشد.

دکترها با پنبه هیدروفیله سر آدم را می‌برند.

قاعدتا با دودی که اتوبوس‌ها رها می‌کنند نباید موی کسی سفید شود.

عاشق بادی هستم که مسیرشو به پرنده تحمیل نمی‌کنه!

از وقتی که خودشو به موش مردگی زده بود، از دست گربه‌ها امان نداشت!

تمام مردم دنیا به یک زبان سکوت می‌کنند.

خدا اشک را آفرید تا آتش درون را خاموش کند.

خالی‌ترین ظرفها بلندترین صداها را می‌دهند.

آنقدر گرم صحبت بود که ذوب شد.

جهنم واقعی وجدان معذب است.

از یکی از استادانم شنیدم که در آلمان برای سنجش میزان پدر سوختگی افراد 100 پاکت 100 مارکی را تهیه کرده و در 100 نقطه شهر از جمله پارک، بانک، محله‌های ترک نشین، عرب نشین و‌... قرار دادند و می‌خواستند دریابند که چندتا از این پاکت‌ها دست‌نخورده به آدرسی که در پشت پاکت درج شده، باز می‌گردد.

شما چه فکری می‌کنید؟ فکر می‌کنید چند تا از آنها به مقصد رسیده است؟

نکته جالب توجه این است که 98 پاکت با عذرخواهی یابندگان که نوشته بودند ما اشتباها پاکت را باز کرده‌ایم، به آدرس اصلی ارسال شد. تنها از 2 پاکت که در محله اعراب‌نشین و ترک نشین آلمان قرار داده شده بود، خبری نشد.

یعنی میزان پدرسوختگی آلمانی‌ها تنها 2 درصد است.

حالا به این فکر کنید که این تحقیق در کشور ما انجام می شد، به نظر شما چندتا پاکت بر‌می‌گشت؟ اصلا پاکتی باز می‌گشت یا نه؟!

نکته جالب دیگه اینه که همین استادم چند روز پیش با برخی از مسوولان بازرگانی چین جلسه داشته که آنها به وی گفته‌اند: شما ایرانی‌ها خیلی باهوش هستید ولی دو عیب خیلی بزرگ دارید. این که پدر سوخته و بی‌وفایید! آدم رو وسط زمین و آسمان رها می کنید!

چه برداشت ظریفی از ما ایرانی‌ها دارند!